نقشه اشكورودهستانهاي...

نقشه جغرافيايي منطقه اشكورودشتک به تفكيك دهستانهاي شهرستان هاي رودسر، املش و رامسر

 اِشْكَوَرْ كجاست؟

در قدیم الایام اشکور در منطقه کوهستانی شمال البرزودر قسمت شرق منطقه دیلمان تعریف شده بود.

  اشکور در امتداد سلسله کوه های البرزقرار دارد و از جنوبی ترین نقطه شهرستان هاي رودسر و املش آغاز تا جنوبی ترین نقطه شهرستان رامسر ادامه دارد. محدوده اشکور از جنوب به قزوین از مغرب به سياهكل ، لنگرود ورود بار الموت واز شرق به بخش کوهستا نی شهرستان  تنکابن واز شمال به دامنه های کوهستانی رحیم آباد،املش و رامسر متصل است.

در حال حاضر، قسمت عمده  مناطق اشكور  در جنوب شهرستان رودسر بخش رحيم آباد استان گيلان واقع شده است

  قبل ازسالهای ۱۳۳۸  ، اشكور از لحاظ جغرافيايي شامل دو دهستان به نامهاي دهستـان اشكور بالا شامل 50 آبادي و دهستـان اشكور پايين شامل 107 آبادي است و با مجموع 157 آبادي، در جنوب شهرستان رودسر استان گيلان واقع شده است که قسمتهای کوهستانی شهرستان های رودسر - املش و شهرستان  رامسر فعلی را شامل می گردد.
هم اکنون منطقه اشکورات شامل ۷دهستان و ۲۵۲آبادی از توابع شهرستانهای رودسر واملش از استان گیلان وشهرستان رامسر از استان مازندران به نام :
دهستانهای شوئیل ( سال 1373از اشکورسفلی منفك شده است)-  اشکور سفلی و  اشکور علیا  (  بخش   رحیم آباد  شهرستان رودسر) - دهستانهای کجید و سمام ( شهرستان املش )و دهستانهای اشکور و      جنت رودبار از شهرستان رامسر تقسیم بندی شده است.

روستای دشتک یکی از روستاهای دهستان شوئیل بوده که در فاصله حدود ۵کیلومتری غرب روستای شوئیل قرار گرفته است و در نقشه مشخص شده است. 

نقشه جغرافيايي منطقه اشكورات به تفكيك  دهستانهاي شهرستان هاي رودسر، املش و رامسر

 

شايان ذكر است ؛اشکور تمدنی دیرینه داشته و به سلسله کاکیان برمی گردد. در سده‏هاي اخير نام عالمان بي‏شماري با پسوند «اشكوري» در كتب تراجم و رجال آمده است.

اشكور از لحاظ فرهنگي در منطقه تاريخي ديلم قرار دارد و مردم اين سامان كه جزء كوچكي از مردم ديلم به شمار مي‏آيند، همگي در قرن سـوم از آيين زرتشـت خارج و توسـط «ناصـرالحــق اُطـــرو ش».

( ابومحمد حسن بن علي بن عمر الأشرف بن علي زين العابدين عليه‏السلام ملقب به ناصر الحق و اصمّ و اُطروش، جدّ مادري سيد مرتضي و سيد رضي است كه دين مقدس اسلام را در بلاد ديلم از راه تبليغ رواج داد.)

مسلمان و   شيــعه اثني عشري شدند.

 بعد از اسلام نيز اين مناطق شاهد تحوّلات گوناگوني بوده است. يكي از اين تحولات، قيام فرزندان اين آب و خاك «آل بويه2 يا آل ديالمه» است كه حركت آنان منجر به سقوط حكومت  عبّاسيان و تشكيل اولين دولت شيعي در جهان اسلام از سال 325 تا 447 ه·· . ق گرديد. آنان در قسمت زيادي از بلاد عراق عجم و عراق عرب من جمله بغداد حكمروايي داشتند و فقهايي چون شيخ مفيد، سيد مرتضي، سيد رضي، شيخ طوسي، سلاّر ديلمي و غير ايشان در كنف حمايت اين مردان بزرگ شيعي به نشر معارف و فرهنگ و فقه علوي پرداختند.