عالم متقی آشیخ یوسف یحیی زاده اشکوری معروف به آقای لرده ای
﷽
- زندگینامه ی حضرت حجتالاسلام والمسلمین
حاج شیخ یوسف یحیی زاده اشکوری معروف به آقای لرده ای
در دوم مرداد ماه سال 1287 در روستای #لرده از توابع اشکورمرکزی، دهستان شوئیل، بخش رحيم آباد، شهرستان رودسر در خانواده ای کشاورز و متدین نوزادی به دنیا آمد که اسمش را یوسف نام نهادند. پدر وی یحیی و مادرش زرنگیس نام داشت، این طفل در دامن مادری مهربان و مومن و پدری زحمتکش و ایثارگر به نحو شایسته تربیت شد.
مادرش اصالتاً اهل روستای دشتک، دختر خداداد و 5 برادر به نام های مظفر، رحیم، علی، پیل آقا، علی عسکر داشت که معروفترین آن سرگالش مظفر خدادادی دشتکی معروف به پهلوان مظفر پلنگ کُش بود.
در قبل از دهه ۱۳۳۰ هجری شمسی در اشکور، مدارس نوین آموزشی وجود نداشت و در دوران قبل از ۱۳۰۰ کمتر کسی فرزند خود را برای تحصیل روانه مدرسه به قشلاق گیلان می فرستاد، اما والدین یوسف به خاطر علاقه و استعداد وی از همان دوران طفولیت، وی را برای آموزش قرآن و علوم دینی به مکتب خانه (ملاخانه) محلی روانه کردند.
ایشان بعد از آموزش زیر نظر اساتید مراجع اشکوری که در منطقه و از جمله روستای رودبارک بودند، ملبس به لباس روحانیت شد و در منابر و مجالس مبادرت به تبلیغ و ترویج احکام و دین مبین اسلام در اشکور می کرد.
سپس بعد از ازدواج و تشکیل خانواده در رحیم آباد خیابان شهدا کوچه شیخ یوسف یحیی زاده لرده ای که هم اکنون به نام وی نامگذاری شده است، سکونت کرد.
🔹این روحانی متدین و ساده زیست، مردی مهربان و خوش اخلاق، آرام و صبور، نیک اندیش و نیکنام، زاهدی فرزانه و عالمی متقی، پاکسرشت و نیک مرام، سرشار از زهد و تقوا بود. حجت السلام آشیخ یوسف لرده ای در دهه ای 40 و تا اواخر دهه 50 در رحیم آباد سکونت داشت و در همان مناطق و اطراف منبر و روضه خوانی و ترویج احکام دین مبین اسلام می کرد.
🔹بزرگمردی که عمری را به معنای واقعی با انسانیت، اخلاق و تقوا زندگی کرد و مردم منطقه به تواتر و همچنان از او به نیکی و وارستگی یاد می کنند.
🔹 همسر آشیخ یوسف، از خانواده سادات روستای کیکاووس شوئیل به نام سیده فاطمه احمدی ( زاده 1299/1/5 - وفات 1377/7/5) دختر آقا سیدعبدالله و حاصل این ازدواج دو فرزند پسر به نام یحیی و احمد و هفت دختر بود.
🔹 برادر آقای لرده ای هم مشهدی اسحاق یحیی زاده نام داشت، ایشان معمار، و استادکار ماهر و سرآمد این صنعت بومی و محلی در دوران زمان خود بودند که علاوه بر احداث خانه ها و ابنیه های سنتی در کارهای عام المنفعه و زیر ساخت عمومی مشارکت داشتند.
احداث پل معروف قدیمی و پیاده رو سی پل اشکور و همچنین پل پیاده رو وادی رحیم آباد حاصل خلاقیت و هنر دست استاد مشهدی اسحاق یحیی زاده لرده ای است. ( روحش شاد... )
🔹 نقل است که آشیخ یوسف لرده ای برای خرید برنج به مغازه ای در رحیم آباد می رود، بر اساس عرف معمول کمی برنج را در مشت و دست خود می کند تا کیفیت برنج را ببیند، در ادامه بعد از مذاکره با مغازه دار برنج را نمی خرد و به خانه بر می گردد.
وقتی به خانه می رود. بعد از مدتی از گذشت زمان، در هنگام در آوردن انگشتر خود، می بیند که یک دانه از همان برنجی که به عنوان نمونه با دست و مشت خود برداشته، لای انگشتر وی برجای مانده است.
ایشان دوباره لباس می پوشد و آماده حرکت برای برگردان همان یک دانه برنج به مغاره دار می شود، تا اینکه بچه ها و خانواده اش علت رفتن به بیرون در آن موقع نابهنگام وی می شود و هر کاری کردند که او را از این کار منصرف کنند، اما وی تاکید می کرد که بهرحال این برنج مال آن مغازه دار است و باید بهش برگردانم و در نهایت این کار را به سرانجام رسانید.
این عالم پرهیزکار و متقی، اصل اصالت پاکدستی به معنای واقعی آن بودند و اینگونه بود که الحق و الانصاف مردم هم در مقابل عظمت و بزرگی شان عاشقانه و با احترام سرتعظیم فرو می آوردند.
🔹 آقای لرده ای پس از عمری با عزت، خوشنامی و پرهیزکاری در تاریخ 1360/8/28 دعوت حق را لبیک گفت و با احترام و شرکت گسترده مردم و مریدان وی در وادی و گلزار شهدای رحیم آباد به خاک سپرده شد.
روحش شاد و متصل به نور و قرین رحمت الهی...
🔹خداوند ان شاءالله او را شفیع ما در قیامت قرار دهد.
🖌 اردیبهشت ماه سال 1403
به نام خداوند جان آفرین